Columns van Stichting Koinonia.

Columns

Open Dag 2016.
Outline van Hans
Verbinding
We leven in een gejaagde samenleving.
Hebben we tijd voor onze sociale contacten?
Hoe belangrijk is dat dan?
Wat is ‘verbinding’?
Is het niet een modewoord geworden?

In het bedrijfsleven hebben we het over ‘verbinding’.
Bij de politie hoorde ik de term al volop vallen, ‘verbinding met de samenleving’.
In de kerk gaat het over ‘verbinding’.

* Geen mens is anoniem op deze wereld
* We hebben allemaal een iemand anders nodig
* Niemand van ons had hier gezeten, als er niet anderen waren geweest!
* Verder kijken.
* Even tijd nemen.
* Een helpende hand, een vangnet zijn…
* Dat is van betekenis zijn…

Ook Paulus was al met het thema verbinding bezig (Efz. 3)
8 Mij, de allerminste van alle heiligen, is de genade geschonken om de heidenen de ondoorgrondelijke rijkdom van Christus te verkondigen,
9 en voor allen in het licht te stellen hoe het mysterie dat in alle eeuwen verborgen was in God, de schepper van het al, werkelijkheid wordt.

10 Zo zal nu door de kerk (lees relaties, verbindingen) de wijsheid van God in al haar schakeringen bekend worden aan alle vorsten en heersers in de hemelsferen,
11 naar het eeuwenoude plan dat hij heeft verwezenlijkt in Christus Jezus, onze Heer

We hebben als mens een levensopdracht:
Het Koninkrijk van God wordt gebouwd door relaties.
De kerk van het nieuwe testament is niet een systeem, maar een relatie!
Het mysterie dat in alle eeuwen verborgen was!

In de relaties zal God laten zien hoe groot zijn wijsheid is!
Relaties ‘hebben’ is een Goddelijk thema.
Want in de relatie met de ander, ontmoet je jezelf en God!
In de ontmoeting komen mensen dus tot betekenis.
Binnen relaties vinden wij onze waarde en onze zelf validatie.
En door relaties komen wij tot genezing en herstel!
Door relaties zijn ook generaties met elkaar verbonden!

Ik geloof dat ieder mens een opdracht heeft een verbindende leider te zijn!
* Leiderschap geeft aan dat je een voorbeeld bent.
* Dat je verantwoordelijkheid neemt, niet alleen voor jezelf, maar ook voor een samenleving.
* Verbindende leiders in onze families.
* Verbindende leiders als pastoraal werkers.
* Verbindende leider in jouw huwelijk en gezin.
* Verbindende leider in jouw werk.
* Waarin ben jij geroepen om een verbindende leider te zijn?

Het leiderschap van Jezus.
* Jezus zorgde voor een grote transitie.
* Wat was er aan de hand?
* Mensen waren verstrikt geraakt in systemen.
* Het systeem was over de mens gaan regeren!
* Mensen zoeken dan hun veiligheid in het systeem.
* Gaan het systeem als god verklaren!
* Zoeken God in een systeem.
* Geven daarbij hun persoonlijke verantwoordelijkheid op!
* Het systeem moet het maar oplossen!

Galaten 2:15
15 Hoewel wij Joden van geboorte zijn en geen zondaars uit andere volken,
16 weten we dat niemand als rechtvaardige wordt aangenomen door de wet na te leven, maar door het geloof in Jezus Christus.

Wetten en systemen zijn prima als referentie kader
Maar niet de manier om relationele zaken op te lossen.
Daar moeten we relationele verantwoordelijkheid in nemen.
En als onze relaties groeien en veranderen, zullen ook de systemen veranderen!
(ook de politiek is een systeem)
Onder druk hebben mensen de neiging te vluchten in systemen!
En daarmee missen we ons doel (en onze levensopdracht).

God is de God van parkaklas
De God van de ontmoeting!
De God die bij jou op bezoek wil komen!
Betrokken wil zijn bij jou leven en bij jou relaties.
Zo wilde God de mens weer ontmoeten!
Nu niet door een systeem, maar door een relatie!
‘Daar waar twee of meer, in Mijn naam zijn, daar zal ik Zijn’!

Er zijn grote paralellen te trekken met onze tijd!
* Net als we nu in een grote transitie zitten.
* De invloed van de vluchtelingenstroom.
* Het drama in Parijs.
* Hoe gaan wij om met verandering?

Gaan we de oplossing verwachten van een systeem (politiek)?

Of geloven wij in de kracht van de verbinding?
* Gaan we voor de kracht van de ontmoeting.
* God ontmoeten en elkaar ontmoeten, brengt verandering.
* Dat is pas echt gebruik maken van de invloed van Jezus.
* En de kracht van verbindend leiderschap.

Vijandschap van verbindend leiderschap:
Zoals het Gods plan is, om door verbinding van mensen Zijn Koninkrijk hier op aarde te vestigen, zo is het plan van de duisternis om mensen uit elkaar te drijven!

Dit gaat vaak via de macht van het systeem!
We gaan wettisch om met systemen.
Daar had Jezus ook veel last van!
Hij had veel strijd met de Schriftgeleerden en Farizeeërs
Zij wilde Hem ‘onder’ het systeem zetten!

Vergelijking met het huwelijk:
* Is ook een systeem.
* We sloten samen een juridisch contract.
* Maar ook een relationeel contract.

Als ik mij op mijn juridische contract ga beroepen, zal mijn relatie geen stand houden.
Het juridische contract is er om het relationele contract te ondersteunen.
Wetten en regels houden ons huwelijk niet in stand!

Zo is het ook met kerk systemen
Wetten en regels houden het systeem niet in stand.
We moeten focussen op de relatie.
Betrouwbaar zijn in ons relationele netwerk!

Vijandschap voor onze verbindingen:
De naam satan is afgeleid van het Griekse woord diabolos.
Dat betekent ‘lasteraar’ of als je het letterlijk vertaald ‘degene die uit elkaar gooit’
Hij die mensen uit de verbinding haalt!
Dat is het pleidooi van Paulus in de Galaten brieven!!

Het woord ‘zonden’ komt van het Griekse woord Katha,
Wat betekent je doel missen en in waarde verminderen.

We hebben hier zicht op twee belangrijke bewegingen in het menselijke bestaan
1. We komen tot ons doel als we in verbinding gaan (staan) met God en onze naasten
2. We missen ons doel en verminderen onze waarde als we ons laten leiden door degene die ‘uit elkaar gooit’.

Ik heb een grote allergie tegen het fanatisme wat zich afspeelt rond het vluchtelingen vraagstuk!
* Zou je door geweld of listen iemand kunnen overtuigen?
* Zou je door dominantie en manipulatie je mening op kunnen dringen?
* Dit is in ieder geval in strijd met de geest van oprechtheid, respect en eerlijkheid
* Zo is er in de samenleving een negatieve kracht ontstaan! (zonden)

Dit fanatisme is een gevolg van angst en onmacht van mensen!
Niet opgeloste boosheid uit generaties!
Dit veroorzaakt nieuw onrecht in de huidige generaties.
En belemmert de weg naar een constructieve samenleving.
Dit fanatisme kom ik ook op geloofsgebied tegen
* Mensen die anders denken of geloven worden vaak als vijand beschouwd.
* Zij mogen kennelijk bestreden worden.
* En ook dat is in strijd met de wet van de liefde.
* Moslim, christen, katholiek, protestant of pinkster!

Wat interessant dat jij anders bent dan ik
In onze ontmoeting kunnen we elkaar tot zegen zijn.
Dat is de wet van de naasteliefde.

Vier belangrijke thema’s bij relationele verbindingen:

Liefde is het mooiste uitgangspunt in de verbinding!
Daar waar mensen van elkaar houden, gaan ze de verbinding met elkaar aan.
Je wilt koesteren waar je van houdt.
Je wilt het beschermen!

Efz.51 Volg dus het voorbeeld van God, als kinderen die hij liefheeft, 2 en ga de weg van de liefde, zoals Christus, die ons heeft liefgehad en zich voor ons gegeven heeft als offer, als een geurige gave voor God.
* Onvoorwaardelijke liefde
* Genadig
* Barmhartig

Verantwoordelijkheid is het tweede belangrijke thema in verbinding:
* Ben je bereid verantwoordelijkheid te nemen?
* Verantwoordelijkheid voor jou bestaan, incl. de moeilijke hoofdstukken!
* Verantwoordelijkheid leidt tot zelfvalidatie!

Oog voor de toekomst is een derde belangrijk thema in verbinding:
* Van betekenis zijn in generaties motiveert mensen om te leven!

Mensen zonder toekomstperspectief overleven door in het hier en nu te leven
Hun perspectief is weggenomen.
Het doel is verdwenen.
Overleven is het doel, van dag tot dag, van uur tot uur.

Verlies van je geloof en hoop voor de toekomst, is verlies van je geestelijke houvast
Existentieel vacuüm is de grootste vijand!
Het libido domineert het existentiële vacuüm.
Daarmee zou zelfs de transgenerationele overleving stoppen!

Betrouwbaarheid is een vierde belangrijk thema:
Heeft ook weer met het vorige thema te maken.
Betrouwbaar zijn is als iemand handelt in de lijn van de verwachting.

Wat is de bedoeling van het leven?
* Ieder mens moet dat zelf ontdekken.
* Verantwoordelijkheid aanvaarden voor deze ontdekking.

Als hij daarin slaagt, zal hij blijven groeien en ontwikkelen

Nietzsche: Friedrich Wilhelm Nietzsche (15 oktober 1844 – 25 augustus 1900)
Hij die een reden tot leven heeft kan vrijwel alle levensomstandigheden verdragen!

Lijden kun je aanvaarden
als je bestaan zin heeft en als je een reden hebt om te bestaan!
Daar lijkt een belangrijke sleutel te liggen

De angst en de weerstand tegen het lijden, maken dat mensen uit verbinding raken!
* Lijden hoort bij dit leven!
* Geen leven zonder lijden!
* En voor dat lijden moet jij verantwoordelijkheid nemen.
* Veel mensen proberen hun lijden te ontwijken of ontkennen dat het bestaat.

Zij maken anderen verantwoordelijk voor hun lijden
Daarmee wordt de roulerende rekening geactiveerd!
Het komt allemaal door jou / jullie!
Omdat ik een slechte jeugd heb gehad gaat het nu slecht met mij.
Omdat ik zoveel onrecht heb meegemaakt kan ik nu niets meer.

Daardoor creëren mensen weer nieuw lijden
Ze rekenen anderen af voor hun (eigen)gedrag.
Zonder dat ze het door hebben geven ze een roulerende rekening door,

De kernvraag in het leven is:
Ben je bereid verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen lijden,
Dat is de uitdaging in het pastoraat,
Hoe kunnen we mensen helpen om deze verantwoordelijkheid op te pakken?

Victor Frankl (De zin van het bestaan zie webshop www.deboekerij-online.nl )
(Vader, moeder, broer en echtgenote in concentratiekamp overleden)
Zijn zuster en hij overleefden.
Hij leerde leven met de gedachten dat hij niets meer kon verliezen dan het naakte bestaan

Honger vernedering, angst, woede vanwege het onrecht worden draaglijk gemaakt door:
* Innig gekoesterde herinnering aan dierbare.
* Door religie.
* Door een sarcastische vorm van humor.
* Blik op de helende schoonheid van de natuur, boom, zonsondergang.

Slechts de laatste menselijke vrijheid bleef overeind
“ Een eigen houding te kiezen in een bepaalde situatie”

Het menselijke vermogen om een houding te kiezen ten opzicht van elke conditie
De vrijheid om te kiezen.
Verantwoordelijkheid te nemen is de sleutel in de zin van het bestaan!

De innerlijke kracht van de mens is in staat zichzelf boven het lijden te verheffen.

De theorie dat de mens slecht een product is van biologische of psychologische factoren wordt door Victor onderuitgehaald op grond van de voorbeelden van de gevangenen in de concentratiekampen.
De kampervaringen bewijzen dat de mens terdege een keuzemogelijkheid heeft.

Apathie is te overwinnen en agressie kun je onderdrukken.
Onder de zwaarste omstandigheden kunnen mensen hun geestelijke vrijheid behouden: een onafhankelijke geest.

Wat de mens niet kan worden ontnomen is de menselijke vrijheid.

Mensen kunnen in de moeilijkste omstandigheden kiezen wat er mentaal en geestelijk van hem zal worden.

Niet alleen creativiteit en genot zijn waarden in het leven
Zelfs als deze factoren ontbreken kan een mens betekenis vinden.
Als het leven zinvol is, moet per definitie ook het lijden zinvol zijn!

Als je het noodlot kunt aanvaarden.
Het kruis kunt dragen kun je een diepere betekenis vinden in het leven

De kracht van de mens zit in het morele en spirituele ‘ik’.

De uitdaging in het pastoraat

Verbindingen en relaties als steun en motivatie
om onrecht onder ogen te zien en om te buigen naar rechtvaardigheid!

* Ieder mens zoek een weg om van betekenis te zijn.
* Liefde voor je kinderen, kleinkinderen.
* Ontwikkelen van een talent.
* Verantwoord omgaan met de aarde.


Sleutel van verantwoordelijkheid:
1. Vanuit het lijden worden we aangemoedigd om te belijden
Dat wil zeggen, woorden geven aan het onrecht, aan wat er is gebeurt.
En dit met anderen delen, zodat de verwerking kan beginnen!
Belijden en berouwen is de het begin van de verandering!

Mensen die niets meer van het leven verwachten
kunnen gemotiveerd worden door de gedachte dat het leven nog iets van hen verwacht:
kinderen, een nieuwe generaties, je wijsheid doorgeven.

Wat een mens heeft beleefd kan geen macht ter wereld hem ontnemen
Onze ervaringen
Onze prestaties
Onze denkbeelden
Ons lijden,
Gaan niet verloren
Geweest zijn is een vorm van zijn

Jezus zegt; “Ik ben die ik ben”!
En Zijn lijden was niet voor niets!
Zijn lijden krijgt betekenis als wij dat in deze tijd kunnen plaatsen

Zo mag jij zijn wie je bent
* het lijden krijgt betekenis door te belijden.

En te berouwen als tweede stap
* Verantwoordelijkheid nemen voor jou bestaan.
* En je ervaringen en lessen doorgeven aan de toekomst.
* Een geweldige uitdaging in pastorale processen.

De vrucht daarvan zal vergeving zijn!
Vrijheid voor de toekomst!!

Zo ontwikkelen mensen de zin van het bestaan!
De toekomst zal zijn zoals wij haar maken!


Motivatie komt voort uit twee verschillende dimensies die ons gedrag bepalen
Psychologische dimensie.
En de relationeel ethische dimensie.
De twee dimensies worden door relaties verbonden!
Daar vinden wij de zin van ons bestaan!
Transgenerationeel!

Verlies van je geloof en hoop voor de toekomst is verlies van je geestelijke houvast.

Ieder mens wordt door het leven ondervraagd.
Het antwoord op de zin van het bestaan kan alleen gevonden worden in de individuele situatie waarin mensen verantwoordelijkheid nemen voor hun levensweg, transgenerationeel.

Deze verantwoordelijkheid overwegen in jouw momenten van stilte!
Even alleen de berg op.
Je terugtrekken met deze belangrijke levensvragen!
En weer terug de berg af en de verbinding aangaan in de samenleving!
In je klooster blijven zitten leidt tot eenzaamheid!
En dan mis je je doel!

Mensen die de betekenis van hun leven verliezen, worden eenzaam
Eenzaamheid en niet meer verbonden zijn met anderen leidt
tot een existentieel vacuüm.

En daar ligt een opdracht voor het verbindende leiderschap!

Zoek de verbinding!
Iedereen kent dat bijbelvers:
“Heb God lief boven alles en je naaste als jezelf”!

Daar ligt de geweldige uitdaging voor onze kerken!
Kerk ‘zijn’ in een nieuwe tijd!
Niet systeem gericht maar relatie gericht.
De plaats van genezing.
De plaats van herstel.
De plaats van bemoediging.
De plaats van onderwijs.
De plaats van ontmoeting.

Mensen die van betekenis zijn in hun leven verliezen, worden eenzaam.
Eenzaamheid en niet meer verbonden zijn met anderen leidt tot een existentieel vacuüm.

Heb God lief met inzet van al je krachten
De kracht van een gelovige is in het hoofd en in je denken.
Focus op God en op de dingen van God.
Dat is je kracht.
Wat je denkt en wat je bestudeert maakt je sterk

Alles begin in je mind.
Een mijl verder lopen.
Een kilo meer tillen.
Het zit voor 60 % in je hoofd.

Verander je denken en je verandert de wereld





Deel 2: Leiderschap in de meest existentiële vorm!

Geestelijk leiderschap = Dienend leiderschap= verbindend leiderschap
Maar wat houdt dat dan in?

Verbindende leiderschaptraining
Wie was je voorbeeld in leiderschap?
Waar denk je aan als we over verbindend leiderschap spreken?

70% wat we leren, leren we uit ervaring
Een bevlogen leider heeft passie voor verbinding.
Balans in verbinding en afbakening.
Natuurlijke hulpbronnen.
Niet individuele doelen, maar groepsdoelen.
Want een boom herken je aan de vruchten!

Prof Arnold Bakker introduceerde het thema transformationele leiders.
Leiders die voor verandering zorgen.
Ruim 200 wetenschappelijke onderzoeken toonden aan wat de gevolgen van dit soort leiderschap zijn:
* Dat mensen zich beter kunnen identificeren,
* Het geeft volgers een sterk gevoel van zelfvertrouwen,
* Maakt hen sterker,
* Creëert bereidheid tot verandering
* Ontsluit hulpbronnen
* Verhoogt de motivatie om verbonden te zijn met anderen
* Ervaren stress ervaren
* Zijn meer tevreden met hun werk,
* Goed presteren
* Gemotiveerd bezig zijn
* Bereid zijn om ook anderen te helpen
* Existentiële betekenis vinden
* Dragen transgenerationele verantwoordelijkheid!

Een prachtige vrucht van verbindend leiderschap.
Dienend leiderschap is ook transformationeel leiderschap.
* Het is het idee dat je mensen sterker wilt maken.
* De medewerker wordt centraal gezet.
* Het gaat niet alleen om de ratio, maar ook om de groei van de medewerker .
* De leider stelt zich dienend op, is authentiek en accepteert mensen zoals ze zijn
* Vanuit deze unieke persoonlijkheid zoekt de transformationele leider de verbinding en brengt mensen tot een constructieve samenwerking.

De vrucht van deze strategie is dat het bij de volgers een positief gevoel zal geven, zij kunnen van waarde zijn en waarde toevoegen in het gemeenschappelijke doel, zijn daardoor ook loyaal, respectvol en hebben een grote bereidheid om ook de anderen te helpen.

Transactionele leiders motiveren aanzienlijk minder.
* Zij geven leiding vanuit macht en hiërarchie.
* Levert in het algemeen weerstand op.
* Verzanden in bureaucratie .
* Roepen rollenposities op.
* Er worden ’bondjes’ gevormd.
* Mensen raken verwikkeld in machtsstrijd of vluchten in de passiviteit.

Krachten die deze vorm van leiderschap gebruikt kun je samenvatten in drie groepen
* Manipulatie
* Intimidatie
* Dominantie

Dit veroorzaakt destructieve conflicten
* Die veel energie kosten.
* Mensen kunnen burn-out raken.
* Gedemotiveerd naar hun werk of hun kerk komen.
* Verzuim neemt dramatisch toe.
* Waardoor er een enorme aanslag wordt gepleegd op de vitaliteit van de organisatie.

Transactionele leiders staan aan de schaduwkant
* De donkere kant van het leiderschap.
* Zij veroorzaken vaak ‘waste’ of verspilling door negatief te spreken over hun ‘volgelingen’.
* Geven onvoldoende aandacht aan het individu.
* Spreken over hun volgelingen alsof ze dom zijn.

Dit gedrag heeft grote destructieve gevolgen.
Het beïnvloedt de eigenwaarde van mensen.
Zij zullen de neiging hebben te vertrekken en raken gedemotiveerd.
De prestaties gaan achteruit en daarmee ook de teamprestatie.

En het leidt tot een existentieel vacuüm
We zien en lezen steeds vaker over het thema ‘pesten op het werk’.
Onlangs was er een voorbeeld van een lerares die zelfmoord gepleegd had omdat ze door haar collega’s jarenlang gepest werd.
Een dramatisch gevolg van destructief gedrag op de werkvloer.
Ook hier zie ik de onmacht van leiders die een team niet in verbinding kunnen brengen.
We leven in een tijd, waarin verbindende, dienende leiders moeten opstaan en professioneel leiding moeten gaan geven binnen scholen, organisaties en in de maatschappij. Bevlogen en gepassioneerde leiders die mensen tot grote betekenis kunnen brengen in samenwerking! Juist in een multiculturele samenleving is dat een uitgangspunt waarin we recht kunnen doen aan mensen met grote onderlinge verschillen. Deze verschillen kunnen de kracht zijn voor de toekomst, of de valkuil!

Bij leiderschap denken we aan de president of de generaal.
De directeur of je manager die de baas is de macht heeft en jou moet beoordelen en beslist over jouw baan en je inkomen.
De dominee of de ouderling, die moet zeggen hoe het moet.

In hiërarchisch leiderschap denken we in posities.
* Hoe hoger de positie, hoe groter je macht.
* Boven in de piramide worden de besluiten genomen.
* Daaronder worden ze uitgevoerd.
* Je moet je leiders volgen.
* Je moet je directeur gehoorzamen.

Jezus introduceert met zijn komst een nieuwe vorm van leiderschap
* Hij komt niet om te heersen, maar om te dienen.
* Op basis van persoonlijke verantwoordelijkheid en relatie.
* Ieder mens op zijn eigen plaats, in verbinding met elkaar!
* Hij is daar de voorloper van het ‘dienende’ leiderschap
* Een vorm, die niet bekend was in deze wereld.

Mattheus 20:28
Want ook de Mensenzoon is niet gekomen om Zich te láten dienen. Hij is gekomen om Zijn leven te geven voor de mensen. Zijn leven zal het losgeld zijn waarmee Hij heel veel mensen vrijkoopt”

Jezus zorgt hier voor een grote paradigma wijziging
Mensen waren gewend in hiërarchisch leiderschap te denken en leven.

We zijn gewend om te denken in oude modellen:
De oplossing ligt dan in het systeem!
De Koning moet het oplossen.
De politiek moet het oplossen.
De dominee moet het oplossen.
Wij kunnen er toch niets aan doen.
We moeten het in Europa maar oplossen.
Wij zijn niet verantwoordelijk.

Dit is de invloed van het wereldgelijkvormig denken
Jezus kwam naar ons toe om een andere boodschap te brengen.
De kracht ligt niet in hiërarchie, maar in verbinding van mensen!!
Dus moeten we als leiders, mensen in verbinding brengen.
En ieder van jullie is een leider!!!
Neem daarin je eigen plaats in!

Het is essentieel, dat Jezus komt vertellen dat dit leiderschap niet Goddelijk is.
God heeft duidelijk een ander beeld over leiderschap!


Jezus leidde niet door boven mensen te gaan staan
* Hij leidde niet door bevelen uit te delen.
* Hij leidde door zich te verbinden in een relatie.
* Hij leidde niet door anderen te veroordelen (trok op met hoeren en tollenaars).
* Hij deelde zijn leven met mensen.
* Ging de dialoog met hen aan.

Leiderschap vanuit persoonlijke verantwoordelijkheid van mensen!
* Je volgt je leider niet als hij of zij je de verkeerde kant op stuurt.
* Alleen in verbindend leiderschap kun je volgen! (samen verantwoordelijk zijn)
* De revolutie in Roemenië begon bij mensen die een eigen verantwoordelijkheid wilde nemen! ( God gingen zoeken)
* In Duitslang ging het mis omdat mensen massaal achter een leider aanliepen!
* Je geeft niet je eigen verantwoordelijkheid op!!
* Adam en Eva schoven verantwoordelijkheid af (denk daar eens over na)
‘De vrouw die U gemaakt heeft, heeft de schuld………..’

We hebben een opdracht!
Om allemaal dienende en verbindende leiders te worden.

Leiderschap vraag om respect en integriteit

Bewegingen worden niet groot door charisma van een leider:
- Maar veel meer door vindingrijkheid!

- Gandhi was zeker een charismatisch leider.
- Maar daar had je er veel meer van in India aan Britse zijde.
- Zijn ideaal voor een vrij India was gebaseerd op het doorbreken van een paradigma.
- Hij hielp mensen op een andere manier naar de situatie kijken.

Strategie:
-Hoe kan een arm volk zonder wapens, geld en een leger een machtig Brits leger verslaan?
-Zowel de Indiërs als de Britten konden zich daar niets bij voorstellen.
-Beiden zaten vast in het paradigma.
-Je moet een leger hebben en geld om te kunnen winnen.
-Het wereldse paradigma van meer en meest……..

De sleutel:
De volgers maakte gebruik van het kapitaal waar ze wel over beschikte.
Zij lieten zich niet ontmoedigen door wat ze niet hadden.
Ze mobiliseerden hun creatieve kapitaal.
Ideeën om met kleine stappen grote resultaten te boeken (zoutmars 1930)

Ze zetten hun menselijke kapitaal in (talent om bij te dragen)
Ze zetten hun sociale kapitaal in (relaties met moslims, Hindoes en christenen)
Ze zetten hun spirituele kapitaal in (gedachten aan een vrij india)
Daarmee creëerden ze een niet te stoppen kracht.

En compenseerde het gebrek aan traditionele hulpbronnen
Laat je nooit stoppen door kapitaalbronnen die je mist (geld, tijd, opleiding, politiek)
Maar richt je aandacht op het verbinden en je andere kapitaal bronnen!
Aandacht moet uit gaan naar de beweging ipv de leider

Veranderingen zijn gebaseerd op verandering van denken!
Dan gaan we ook begrijpen wat Paulus schrijft in de Efeze brief

Jezus stelt 12 discipelen aan en later 70
Hij richt zich op de verbinding.
Gemeente zijn is verbonden zijn in een beweging.
Verticale communicatie met God (religieuze communicatie)
Horizontale communicatie met elkaar (profane communicatie)

Waar het weer mis ging:
Uiteindelijk werd de beweging zo groot, dat men weer een baas ging aanstellen.
De Paus.
Maar hij was ook navolger van Christus.

Maar door de wereldgelijkvormigheid werd het een hiërargische systeem
De ‘bazigheid’ overheerste.
En de ‘veranderbeweging’ strandt.
Het spirituele kapitaal.
De bezieling kan niet meer stromen.
En gaan geloven in zingevingssystemen.

Wat hier mis gaat is verbinding zonder afbakening!
Afbakening van persoonlijke grenzen!
Het systeem vraagt, of je je autonomie en eigen verantwoordelijkheid op wilt geven.
Dat is niet bijbels en onrechtvaardig!
Omdat je daarmee jouw kans om van betekenis te zijn moet opgeven!
Het systeem deed een onrechtvaardig beroep op de mogelijkheid van mensen om zichzelf ook af te mogen bakenen!

Dat is wat vaak in sektarische groepen gebeurt.
Dat is wat vaak in sektarische gezinnen gebeurt.

Opwekking moest naast het systeem plaats vinden
Zo hebben we een golfbeweging in de geschiedenis gezien
Een van de laatste was die op de Maliebaan in Den Haag

Waar ligt jou uitdaging?
Kun je geloof hebben in een beweging?

Rom. 12: Verander door uw gezindheid te vernieuwen
Bevallen dingen niet in je leven?
Verander je denken.
Moreel.
Relationeel.
Geestelijk.

Alles wat is gebouwd, is ontstaan omdat iemand het heeft bedacht
Al het goede en het kwade begin bij onze verbeelding.
Er zijn immorele gedachten in ons die ons beïnvloeden.
We voelen ons gefrustreerd omdat we doen wat we niet willen doen.
Afgunst bezorgdheid, angst, haat.
Het begint bij ons denken.
Je kunt het besluit nemen om niet boos te zijn.
Ik denk dat je kunt focussen op je denken.
Ons denken is de grootste vrijheid.
We moeten kiezen om juist te denken.

Mindfulness is populair
Maar daar mag je ook kritisch naar kijken.
Welke gedachten leer je mensen?

Als je denken verandert, verandert je leven
Heilig uw verbeelding.
Je verbeelding is het machtigste wapen wat je hebt.

1. Denk niet aan wat leuk is, maar wat vreugdevol is (pretpark is leuk, maar met je familie is het vreugdevol)
2. Stop met cynisch denken, maar denk in mogelijkheden.
3. Denk niet : wat heb ik er zelf aan, maar denk wat heeft het nageslacht hieraan?

Gedrag is alles bepalend
Negatief gedrag is net als een slechte adem.
Het stoot af!
Gedrag roept gedrag op.

Jij kunt verantwoordelijk zijn om het begin te maken van een verandering
Vernieuwd in je denken.
Wees gericht op ‘vreugdevol’, niet op ‘leuk’.
Wat wil je betekenen voor de volgende generatie?
Denk niet in het hier en nu, maar aan invloed in de toekomst.

Wat is de psychologie achter het verbindende leiderschapsmodel?
* In verbinding komen mensen tot verandering.
* In verbinding komen we samen in onze kracht.
* In de verbinding met elkaar mogen we God ontmoeten.
* In verbinding met elkaar mogen we groeien en ontwikkelen.

De voorwaarde is dus de verbinding.
De relatie.
Zo zullen we in deze wereld tot ons doel komen.

Het effect van het verbinden vanuit wetenschappelijk perspectief
* Gezonde conflicten als poging om te verbinden.
* Zichtbaar durven zijn.
* Jezus en de Farizeeërs .
* Van betekenis willen zijn in generaties.

Pleidooi voor pastoraal werk!

Verbindend leiderschap is transgenerationeel!
We mogen generaties verbinden!
Dat is ook onze opdracht!
Hoe verbinden ouderen zich met de jongeren?

Verbindend leiderschap als gezin?
Ben jij in je gezin een verbindend leider?

Verbindend leiderschap in je huwelijk:

Verbindend leiderschap in de kerk?
Hoe ben jij een verbindende leider?
Verbindend leiderschap in je familie?
Verbindend leiderschap in je buurt?
Verbindend leiderschap met je vrienden?
hiervoor invoegenwijzigen kopie van vorige regelopmaak

God is geest. Waar de Geest van de Heer is, is vrijheid!
2 Korinthe 3: 7
Door Hans Groeneboer.


Vrijheid is een groot goed! God wil ons vrij maken van afgoden, wetten en gebruiken die we onszelf en elkaar soms opleggen. Vrijheid is een behoefte van mensen en ook van God! We zijn geschapen om vrij te zijn! En waar de Geest is, is vrijheid, schrijft Paulus dan als aanmoediging in deze brief. Paulus had tenslotte zelf ervaren hoe hij vrij werd van wetten en gebruiken. Hij had ontdekt hoe hij deze vrijheid nodig had om te worden zoals hij was bedoeld. En dat die vrijheid nodig was om vrucht te kunnen dragen! De grootste vijand van onze vrijheid is angst. Angst brengt mensen in de gevangenis. We kennen het thema allemaal wel in ons leven. De een meer dan de ander en allemaal op verschillende terreinen. Maar angst motiveert mensen om te gaan zoeken naar veiligheid. En dan lijkt het veilig wanneer we allemaal het zelfde zijn, allemaal het zelfde denken, allemaal hetzelfde geloven en er allemaal dezelfde mening op nahouden. Om dit onnatuurlijke uitgangspunt na te streven, bedenken we wetten en systemen waardoor mensen in een keurslijf gaan leven. In mijn ogen volledig in strijd met de intentie en het doel waarmee God ons geschapen heeft.

Nederland is een vrij land. Het kreeg een koning, toen elders republieken werden gevestigd. Dit koningschap is nauw verbonden met de Nederlandse samenleving en haar geschiedenis. We leven in een samenleving waarvan we kunnen zeggen dat die traditioneel gekenmerkt wordt door verscheidenheid. We leven al eeuwen samen met mensen uit verschillende culturen met verschillende religies en ook de verschillen tussen de generaties zijn groot. Waar de ruimte in ons land beperkt is en waar verscheidenheid en verschil van culturen groot is, komt het aan op creativiteit. Het vraagt van ons om bereid te zijn om verschillen een plaats te geven. Het kunnen genieten van verschillen lukt alleen als mensen vrij zijn en er vrijheid gegeven kan worden. Vrijheid gedijd in een samenleving waar ruimte is voor verschillen! Bestrijden van verschillen is het bestrijden van vrijheid en is bovendien bestrijden van de schepping!

Het is niet voor niets dat God in een nieuwe poging om de wereld te redden van de ondergang, een plan bedenkt dat begint met het thema vrijheid. De aankondiging van Jesaja over de komst van de Here Jezus begint met deze woorden: “ Ik ben gekomen, om gevangen mensen vrij te maken” (Jesaja 61:1-3). Vrijheid is een voorwaarde om vervolgens een leven te kunnen leiden dat door de Geest wordt geleid. Waar de Geest is, is vrijheid. Dit maakt ook duidelijk waarom de vele opwekkingen die we uit onze geschiedenis kennen, plaats vonden buiten de muren van de bestaande, soms wettische systemen. De Geest van God werkt in vrijheid! Ook, de Here Jezus had veel last van de systemen. Als hij ergens in conflict kwam, dan was het vaak met de vertegenwoordigers van de wettische systemen. Wettische systemen kunnen een beklemmende gevangenis worden. Gevangenschap vervreemd mensen van zichzelf en van God!

Een merkwaardig fenomeen is dat daar waar mensen vervreemden van God, ze om zich weer veilig te kunnen voelen juist nieuwe afgoden gaan zoeken. Wettische systemen zijn steeds weer een surrogaat oplossing geweest. In 325 na Christus werd de eerste kerk opgericht, de Katholieke kerk. In 1571, krap 1250 jaar later, was er de explosie die zich uitte in de reformatie, omdat mensen bevrijd wilde worden van deze wettische systemen. Een reformatie die vaak gepaard ging met veel pijn en moeite, maar voort kwam uit een sterk verlangen naar vrijheid. Vele bevrijdingsbewegingen volgen op deze reformatie. Er wordt wat ‘gereformeerd’ in de geschiedenis van de mensen. Steeds geleid door de twee krachten: de behoefte aan vrijheid en angst. Dappere mensen die oude principes los durfden te laten Zij waren steeds weer de voorlopers van vrijheid. We kunnen veel uit de geschiedenis van onze voorouders leren. Zoals de profeet Jesaja ons al adviseerde in Jes.51: “Kijk naar de mijn waaruit je werd gedolven, de rots waaruit je werd gehakt, kijk naar de geschiedenis van je voorvaderen”. De Joden hebben een prachtig gezegde: ‘Als je niet weet waar je vandaan komt, weet je ook niet waar je naartoe moet’. In onze geschiedenis zien we een golfbeweging van systemen en mensen die strijden voor vrijheid, of nieuwe systemen omdat ze zich niet thuis voelen in de oude.

325 Na Christus: Oprichting Katholieke kerk
1571 Nederduits gereformeerde kerk
1618-1619 Gereformeerde kerkelijke leer (verwierp vrije wil van mensen)
17de en 18de eeuw Nadere Reformatie
1816 Nederlands Hervormde kerk
1892 Gereformeerde kerk Nederland
1926 Gereformeerde kerken in hersteld verband
1944 De vrijmaking
1958 Opwekking en ontstaan pinkster beweging
1967 Nederlands gereformeerde kerken
2004 PKN

Ik heb geen mening over goed of fout wanneer ik naar deze bewegingen kijk. Ik zie de behoefte van mensen aan veiligheid, vrijheid en ruimte. En het verlangen van God om verbonden te zijn met mensen. Wanneer gaan we leren dat vrijheid een voorwaarde is voor een gezond geestelijk leven? Dat respect hebben voor onszelf en de ander de uitdaging is voor ieder mens? Respect voor verschillen, respect voor elkaars grenzen en respect voor eigen verantwoordelijkheid.

Angst:
Angst is een van onze grote vijanden. Angst verlamd, verkrampt en brengt mensen ver van hun oorsprong. Door angsten gaan mensen op zoek naar veiligheid. Wettische systemen lijken veiligheid brengen. Maar niets is minder waar! Mensen raken gevangen en belemmerd in hun geestelijke leven. De bijbel leert ons dat wettische systemen leiden tot de dood. We zullen op een andere manier moeten leren omgaan met onze angsten. De bijbel geeft hierover ook een prachtig advies.

Het is de liefde van God die angst en vrees doet verdwijnen!
“Er is in de liefde geen vrees, maar de volmaakte liefde drijft de vrees uit. De vrees houdt immers straf in, en wie vreest, is niet volmaakt in de liefde. Wij hebben Hem lief, omdat Hij ons eerst liefhad” 1 Johannes 4:18-19)


God is liefde! Een mooi moment waarin de liefde van God zich openbaart vinden we in Lucas 3:21-22: “Heel het volk liet zich dopen en toen ook Jezus was gedoopt en hij aan het bidden was, werd de hemel geopend en daalde de Heilige Geest in de gedaante van een duif op hem neer, en er klonk een stem uit de hemel: “Jij bent mijn geliefde Zoon, in jou vind ik vreugde”

Een van de weinige momenten waarop er letterlijk een stem uit de hemel komt. Een geweldig voorbeeld hoe belangrijk het is dat een zoon (of dochter) erkenning krijgt van een vader! Jezus kreeg erkenning van God: “Zoon, in jou vind ik vreugde!” Daarna komen de verzoekingen in de woestijn en kan Jezus deze verzoekingen stuk voor stuk weerstaan. Als we de liefde van de Vader in ons leven kunnen ontvangen zullen we verankerd raken in Zijn liefde en geen wettische systemen meer nodig hebben om ons veilig te voelen. Als jij in de vrijheid durft te gaan staan en je afgoden durft los te laten die slechts een ‘schijnveiligheid’ geven, dan kan God spreken in jou leven!

Jij bent uniek
Jij bent anders dan anderen!
Jij bent die zoon of dochter, waarin God vreugde vindt!

Hartelijke groet, Hans Groeneboer

Veelzijdig gerichte partijdigheid Gorinchem, december 2010
Hulpverleners worden meer dan anderen in de samenleving, vaak heftig geconfronteerd met het onrecht dat zich achter vele voordeuren afspeelt. Kinderen die klem zitten tussen ouders die vanuit hun onmacht in ernstig destructief gedrag vervallen, volwassenen die elkaar misbruiken en mishandelen, mensen die elkaar veroordelen en kwetsen en mensen die vastlopen in een maatschappij die veeleisend is. Teleurgestelde, eenzame mensen die wanhopig op zoek zijn naar hulp. Met name de eerste stap om een “derde”in te schakelen en in te lichten over het onrecht achter de voordeur is groot. Hulpverleners die aan de voordeur staan van een hulpverleningstraject dienen daarom getraind en gespecialiseerd te zijn in het adequaat handelen bij een eerste contact. Daar waar mensen kiezen om uit hun isolement te komen, hebben ze betrouwbare hulpverleners nodig die niet in een oordeel schieten, maar erkenning kunnen geven voor het onrecht, zonder daarbij druk te zetten op de loyaliteit van de hulpvrager aan zijn gezin van herkomst of andere existentiële relaties. Hulpverleners dienen hier recht te doen en geen recht te spreken. Dit vraagt vaak het uiterste van hulpverleners, daar een eerste confrontatie met het geleden onrecht van de hulpvrager vaak de verbolgenheid, empathie en betrokkenheid afdwingt. Hulpverleners mogen ook niet aan de kant blijven staan vanuit een ongepast professionele distantie. Je kunt als hulpverlener niet ongevoelig blijven, als je betrokken wordt bij menselijke drama’s! Dat zal met name afstotend werken en overkomen als niet betrokken en onbetrouwbaar. Daar waar mensen hun nood delen is zwijgen geen optie. De verantwoordelijkheid om gepast betrokken te zijn bij de kwetsbare hulpvrager is een opdracht voor iedere hulpverlener. Erkenning geven voor het onrecht vanuit veelzijdig gerichte partijdigheid is een eerste vereiste.

Vaak verloopt het eerste contact met een hulpvrager via de telefoon. Het is van belang om dit contact zo betrouwbaar en effectief mogelijk te laten verlopen. Een uitgangspunt voor hen is ook dat zij niet de therapeut zijn, maar afgebakend kunnen zijn in het eerste contact en een betrouwbare hulpbron om de weg in hulpverleningsland te vinden en een volgende stap te kunnen maken in de hulpverlening.

Een veelzijdig partijdig gerichte hulpverlener is in staat om het onrecht achter het onrecht te zien. Een ouder die een kind mishandelt brengt een groot onrecht voort. Dit onrecht komt echter nooit zomaar uit de lucht vallen. Het niet opgeloste onrecht in het leven van de ouder komt als een boemerang terug daar waar het leven doorgegeven moet worden. Onschuldige kinderen, worden daarmee slachtoffer van het niet opgeloste onrecht. We zouden dit onrecht voor alle betrokkenen kunnen noemen. Onrecht voor het kind, omdat het slachtoffer wordt. Onrecht voor de ouder, omdat deze niet in staat bleek te zijn om het onrecht in zijn of haar leven te stoppen en zodoende het eigen kind, waar hij/zij zo zielsveel van houdt tot slachtoffer maakt Het bewustzijn van deze roulerende rekening in generaties kan een hulpverlener helpen om veelzijdig partijdig te kunnen zijn. Dat wil niet zeggen dat ouders of daders van onrecht niet aangesproken kunnen worden op hun verantwoordelijkheid. Alleen door verantwoordelijkheid te nemen, zal het onrecht tenslotte gekeerd kunnen worden. De onmacht om deze verantwoordelijkheid op te pakken maakt echter dat daders steeds opnieuw vervallen in hun destructieve gedrag. Om deze onmacht te kunnen stoppen zullen er effectieve hulpbronnen aangesproken moeten worden in het hulpverleningsnetwerk.

Mensen die in moeilijke situaties zitten vragen aan hun hulpverleners om hun gelijk! Maar diep van binnen verwachten ze ook dat de hulpverlener zorg zal dragen voor hun belangrijke relaties. Hulpvragers zullen uiteindelijk niet toelaten dat hun loyaliteitsbanden onteigend worden! Begrip en kennis van loyaliteit kunnen hulpverleners helpen om deze ogenschijnlijke tegenstrijdigheid te begrijpen en recht te doen in deze situaties door de vaardigheid te ontwikkelen, erkenning te geven voor het geleden onrecht, zonder daarbij het slachtoffer deloyaal te maken aan zijn existentiële loyaliteitsrelaties.

Eenzijdig partij kiezen is meegaan in het onrecht en nieuw onrecht voortbrengen. Hulpverleners die zelf een niet verwerkt onrecht in hun leven meedragen, zullen daardoor ernstig gestagneerd raken en belemmerd worden in hun veelzijdige partijdigheid. De pijn en het verdriet van het eigen onrecht is nog zo groot dat veelzijdige partijdigheid een te grote opdracht is. Voorwaarde om veelzijdig partijdig te kunnen zijn is om het eigen onrecht te verwerken zodat er vrijheid verworven wordt om in moeilijke situaties anderen verder te kunnen helpen.

Door oordeel en beschuldiging, zal de hulpverlener eerder onbetrouwbaar worden dan betrouwbaar. Veelzijdige partijdigheid is een beroepshouding die voor zowel de hulpvrager, als de hulpverlener veel oplevert. Herstel van relaties zal nooit lukken door achter een persoon te gaan staan en de andere personen te beschuldigen! Ook het doorverwijzen van hulpvragers zal moeilijk zijn, als een eerste hulpverleningscontact niet betrouwbaar is. Partij kiezen biedt nooit een oplossing. De hulpvrager komt hiermee niet uit zijn of haar eigen cirkel van wrok, boosheid, verongelijkt voelen.

Erkenning vanuit de veelzijdig gerichte partijdigheid is één van de meest essentiële vaardigheiden voor hulpverleners in het voorportaal. Ook voor hulpverleners staat deze vaardigheid in mijn ogen in de top drie! Een vaardigheid die veel te maken heeft met de kunst van het kieze van de juiste woorden.

Hulpverleners die willen groeien in de veelzijdig gerichte partijdigheid, doen er wijs aan om af te rekenen met het oordeel. Veroordeling en beschuldiging zijn de grootste vijanden van de veelzijdig gerichte partijdigheid en zeggen veel over de onmacht van de hulpverlener. Het oordeel voorbij, recht doen in het leven van mensen in nood, is de uitdaging voor hulpverleners in deze tijd!

Door Hans Groeneboer
Contextueel therapeut

‘t is niet te zeggen in een woord of in een gebaar.
‘t is niet te zingen in een psalm of in een lied.
je voelt gewoon op zekere dag dat Hij je hoort
je merkt gewoon opeens dat Hij je ziet.
Toon Hermans

Nog een 'Jood met de Joden' verhaal…..

Wat is dat toch…dat met die kaarsjes.
Nou , dat is eenvoudig uit te leggen.
Ik geloof dat je, wanneer je werkelijk met iemand wilt communiceren, moet proberen hun taal beter te leren kennen.
Kennissen van ons zaten in een zeer zorgelijke periode.
Hun kind moest een derde lever transplantatie ondergaan.
Gruwelijk spannend natuurlijk.
Ik kon hen niet uit mijn gedachten bannen, de hele dag liep ik aan hen te denken.
Hoe kon ik hen laten weten dat ik werkelijk met hen meeleefde?
Ik dacht aan mijn ‘van huis uit katholieke’ vriendin.
Deze mensen waren ook katholiek.
Daar lag de sleutel: ik zou een kaars branden om God ervan te overtuigen dat het me ernst was. Dat ik zo graag wilde dat deze mensen zich gesteund zouden weten en dat God zich zou ontfermen over hen en hun kind.
Ik heb een kaars aangestoken. Heb een kaartje gepakt en heb hen geschreven over mijn intentie, mijn verlangen om mee te roepen naar de Schepper om genade, vaardige chirurgen en een voorspoedige operatie.
Het is overgekomen.
Ze hebben de boodschap begrepen.
Ze hebben er troost uit geput.
Wisten dat ik echt betrokken was
De operatie is goed verlopen en het kind is hersteld.
Wat een prachtig middel om mensen te steunen.
Wat mooi om een andere taal te leren kennen.

Fijne zomer toegewenst!
Anne

Jood met de Joden…
(door Anne....)


Een vriendin van me zou gaan bevallen.
Ze was er wel wat gespannen onder en vond het best eng allemaal.
Omdat ze van huis uit katholiek is en in tijden van nood daar zelf toch ook wel waarde aan hecht, stelde ik haar voor om kaarsjes voor haar op te steken.
Niet dat ik persoonlijk zoveel heb meegekregen met kaarsen. Ja, met kerst, dan ging in protestante gezinnen ook de vlam erin.
Maar intussen heb ik ontdekt dat het opsteken van kaarsenneen prachtig communicatiemiddel is.
Voor haar betekent het heel veel wanneer je in benarde situaties op die manier een ‘lijn’ legt tussen het Eeuwige, jezelf en de persoon die steun nodig heeft. En ze waardeerde het dat ik ‘haar’ symboliek wilde gebruiken om haar te steunen.
We spraken af dat ik als ze het zwaar zou krijgen een kaars zou aansteken.
En ja hoor, enkele weken daarna kreeg ik laat in de avond een sms bericht:
“ Ontsteek de kaarsen!”
Als een speer zocht ik de middelen om mijn belofte aan haar waar te maken.
Een flinke kaars moest het worden, in een veilige standaard…het kon immers wel even gaan duren voordat de baby er zou zijn.
Ik heb gekozen voor zo’n mooie stompkaars met wel 48 branduren, dat moest genoeg zijn. In een grote glazen cilinder, daar kon ik veilig de nacht mee ingaan.
Hans sliep al toen ik naar bed ging. Ik heb hem waarschijnlijk niet helemaal goed ingelicht over mijn plan.
Hoe dan ook, ik had de kaars op onze slaapkamer gezet, op een veilig plekje.
Midden in de nacht werd Hans wakker en snapte er helemaal niks van.
Het enige wat hij kon bedenken was dat ik een romantische bui moet hebben gehad toen ik ging slapen.
Hij stapte uit bed, liep naar de kaars en blies hem uit!
Half wakend en half dromend zag ik het gebeuren maar kon niet op tijd ingrijpen en roepen dat hij de kaars niet mocht uitblazen.
Te laat…wederom als een speer sprong ik ditmaal mijn bed uit om de schade te beperken.
Ik legde Hans bijna in paniek uit dat die kaars daar stond te branden voor mijn vriendin en dat hij beslist niet uit mocht.
De reactie van Hans: “ Ik wist niet dat jij zo katholiek was”
Toen kookte ik pas echt. Hij zou als katholiek opgevoed mens toch moeten begrijpen hoe belangrijk dit was. Hans plaagde me nog : “Je bent toch niet zo bijgelovig dat je denkt dat het nu mis gaat met de bevalling?”
Nee, dat was het punt ook niet. Maar ik had het beloofd aan iemand die daar waarde aan hecht. Ik wilde koste wat kost mijn belofte houden en ja…..leg dat maar eens uit.
De baby is de volgende morgen in blakende gezondheid geboren. De kleine onderbreking in ‘de lijn’ heeft gelukkig geen gevolgen gehad.


Willem Wilmink

Met de allerliefste in een trein
kan aangenaam en leerzaam zijn.
De prachtig vormgegeven stoel
geeft allebei een blij gevoel.

Voor ‘t verre reisdoel kant en klaar
zit ik dus tegenover haar.
De trein maakt zijn vertrouwd geluid
en zij rijdt vóór-, ik achteruit.

We zien dezelfde dingen wel,
maar ik heel traag en zij heel snel.
Zij kijkt tegen de toekomst aan,
ik zie wat is voorbijgegaan.

Zo is de huwelijkse staat:
de vrouw ziet wat gebeuren gaat,
terwijl de man die naast haar leeft
slechts merkt wat zijn beslag al heeft.

Van nieuw begin naar nieuw begin
rijdt zij de wijde toekomst in,
en ik rij het verleden uit.
En beiden aan dezelfde ruit.

25 februari 2010
Door Hans Groeneboer
Hoe trouw ben jij?

Het onderwerp trouw staat in onze samenleving regelmatig in de belangstelling. We hebben een tijd gehad dat ieder stel de weg ging van verkering krijgen, verloven en trouwen. Daarna kwam een tijdperk waarin trouwen toch wel als wat oubollig gezien werd. Je kon veel beter gaan samenwonen: veel gemakkelijker als je weer uit elkaar wilt gaan, veel minder rompslomp. Waarom zou je dat boterbriefje nodig hebben? Alhoewel, als het fiscaal voordeel oplevert, is het toch ook wel weer leuk om te trouwen. En zo’n dag is natuurlijk wel heel romantisch!
Vervolgens breekt er weer een periode aan dat trouwen populair is en dat iedereen moet kunnen trouwen.

Een raar woord eigenlijk, bedenk ik me terwijl ik dit artikel zit te schrijven! Trouwen… een werkwoord. Dat impliceert dat het energie kost! Actie – er moet gewerkt worden! Maar het is wel werk waar veel mensen instappen voor ze geleerd hebben wat trouw eigenlijk betekent. Eigenlijk zou er een trouwcursus moeten komen. Deze cursus zou er niet alleen moeten zijn voor stellen. Het zou een cursus moeten zijn waarin je leert met jezelf te trouwen. Of anders gezegd: waar je leert trouw te zijn aan jezelf. Ieder mens die met zichzelf trouwt voorkomt een hoop ellende!

Trouw tot…
Wat betekent trouw eigenlijk? Het Nederlands woordenboek legt uit dat trouw te maken heeft met standvastigheid, toegewijd zijn, betrouwbaar en loyaal. We kennen prachtige uitspraken als ‘trouw tot in de dood’ en ‘trouw tot de dood ons scheidt’. Het woord loyaal geeft het beste deze betekenissen weer. Ik zal loyaal zijn aan jou, rekening houden met jouw belangen. In de dagelijkse praktijk kom ik natuurlijk vaak de problemen tegen van mensen die dit niet waar konden maken. We weten dat in Nederland een op de drie mannen wel een keer een overspelige relatie heeft gehad. Onder vrouwen neemt dit ook meer en meer toe. Trouw binnen het huwelijk is iets wat veel mensen niet volhouden. De cijfers leren ons dat één op de drie huwelijken in een echtscheiding eindigt. Wat speelt er toch rond dit thema, dat het zo moeilijk maakt om in de praktijk te brengen?

Prioriteit
De moeite en de strijd rond het thema trouw hebben alles te maken met de vele terreinen waarop we als mens trouw moeten zijn. Het begint met trouw aan jezelf, trouw aan je ouders, trouw aan je partner, trouw aan je kinderen, aan je familie… of soms heel specifiek aan een van je ouders. In ieder mensenleven lopen vele terreinen van trouw door elkaar heen. En trouw aan de een is niet per definitie ontrouw aan de ander. Het heeft veel meer te maken met voorrangsregels. Wie krijgt voorrang op wie? Aan wie moet ik het meest trouw zijn? Wie vraagt van mij de grootste trouw? Als we op deze manier naar dit thema gaan kijken, gaat er al een wereld open. In de praktijk zie ik dat mensen door onvoldoende bewustzijn en kennis verstrikt raken in deze ingewikkelde materie. Het volgen van een trouwcursus zou een hoop ellende kunnen voorkomen in het leven van vele mensen! Hoe moet ik trouw zijn aan mezelf zonder mijn partner tekort te doen, onderwijl mijn moeder een plaats blijven geven en ook nog het belang van mijn kinderen in het oog houden? En dan hebben we het nog niet over de trouw aan onze buurman, onze beste vrienden, mensen die we willen helpen omdat ze het moeilijk hebben en beloften die we hebben gedaan aan iemand die iets niet kan waar wij zo goed in zijn. Of je werkgever, die toch van je verlangt dat je zijn belangen dient en er bent als het nodig is.

Mensen zijn loyaal
Kortom, trouw zijn is veel minder eenvoudig dan het op het eerste gezicht lijkt. Mensen die de weg kwijt raken in deze verschillende vormen van trouw, komen vaak in een patroon van onverschilligheid terecht. Ze overzien het allemaal niet meer en kunnen het uiteindelijk voor niemand meer goed genoeg doen. Dus denken ze bij zichzelf: laat maar zitten, bekijk het allemaal maar - en ze vervallen in overlevingsstrategieën. Drank, gokken, prostitutie, buitenechtelijke relaties, enzovoort.
De hulpverlening heeft haar handen vol aan mensen die vastlopen in het trouw-zijn. Dat heeft in eerste instantie dus niets te maken met huwelijkstrouw, maar veel meer met loyaliteit en prioriteit. Het woord loyaal komt van het Franse woord ‘loi’, dat wet of wetmatigheid betekent. Loyaliteit is in de relationele ethiek een belangrijke kracht. Een kracht die je nooit moet ontkennen. Mensen zijn loyaal. Net zoals water onomstotelijk vloeibaar is, en de zwaartekracht op aarde een feit, zo is loyaliteit een niet mis te verstane kracht in het leven van ieder mens. Loyaliteit heeft alles te maken met trouw aan de belangen van mensen met wie je verbonden bent.

Ouder-en-kindloyaliteit
De eerste vorm van loyaliteit is de loyaliteit tussen ouders en kinderen. Ouders willen dat hun kinderen voorspoedig opgroeien, studeren, geloven, sporten, zich muzikaal ontwikkelen… Waarom? Omdat ze loyaal zijn, voor honderd procent het belang van de toekomst van hun kind willen dienen. Ze openen een spaarrekening, zorgen dat het kind goede waarden en normen leert en maken het wegwijs in de dagelijkse samenleving. In deze zorg groeit een intrinsieke band tussen de ouders en het kind. Het ouderteam vormt, door betrouwbaar te zijn, in het kind het vermogen om te vertrouwen. Het vertrouwen in zijn ouders maakt een belangrijke ontwikkeling door als het kind in de puberteit komt. Het vertrouwen dat hij in zijn vader en moeder heeft leren stellen, gaat dan uitgroeien tot vertrouwen in zichzelf. Ik ga het zelf doen, ik ga namens mijzelf leven. Ik mag anders denken dan jullie, ik mag anders geloven en een andere mening hebben. De puber gaat hier zijn ouders testen op hun trouw. Ben je er echt voor mij? Ook als ik anders denk, voel, vind, geloof? Hoe onvoorwaardelijk is jouw liefde en loyaliteit voor mij nu echt?

Kruispunt
De draagkracht van het ouderteam om trouw te zijn – en ook hun kind te vertrouwen en los te laten – wordt danig op de proef gesteld. Dit vermogen van beide ouders, opgebouwd in hun eigen jeugd, blijkt vaak onvoldoende. Wat wil je ook? Als je zelf niet werd losgelaten door jouw ouders hoe zou je dan jouw kinderen los kunnen laten, ze kunnen vertrouwen als ze namens zichzelf gaan leven? Maar er speelt veel meer op dit belangrijke kruispunt van de opvoeding! Het kruispunt waar verschillende wegen elkaar gaan kruisen: de loyaliteit van ouders aan het kind en die van het kind aan de ouders, de loyaliteit van het kind aan zichzelf en die van de ouders aan zichzelf en hun gezinnen van herkomst. Wie zorgt er voor wiens belangen?

Een kind geeft ook!
Ik wil hier even dieper op verticale loyaliteit ingaan, want dit is een belangrijke kracht. Niet alleen geven ouders loyaliteit aan hun kinderen, maar kinderen zijn ook loyaal aan hun ouders: ieder kind wil dat zijn ouders gelukkig zijn. En op zijn of haar manier draagt het kind bij aan het geluk van de ouders. Er is dus sprake van wederkerigheid in het geven en ontvangen tussen ouders en hun kinderen. Hoewel dit geven en ontvangen niet in balans is – ouders geven immers veel meer dan hun kind teruggeeft – is het toch van groot belang. Het gevende kind bouwt zijn eigenwaarde op in ‘de zorg voor’ en het geven aan de ouder. Iedere vader kan zich wel zo’n vaderdag herinneren: de hele dag liep je rond met die krankzinnige stropdas die jouw kind op de kleuterschool voor je maakte. Trots, want dit was toch wel het mooiste cadeau dat je kon krijgen! Het kind wordt bevestigd: wat hij of zij aan jou geeft, is goed genoeg. Het kan jou iets geven wat heel waardevol voor je is! Het zelfvertrouwen (de trouw aan zichzelf) van het kind groeit en ontwikkelt zich hierdoor. Ieder kind geeft aan zijn ouders voor hun geluk. Al was het maar door het feit dat het geboren werd: zijn ouders hadden een kinderwens en die kon hij vervullen; hij maakte van een man en een vrouw een ouderteam! Daarmee gééft het kind, en ontvangen ouders heel veel. En daar ligt ook een grote valkuil! Want er komt een dag dat ouders en kinderen op de beruchte kruising aankomen. Het kind dat twaalf jaar lang, door kind te zijn, bijdroeg aan het geluk van de ouders komt in een nieuwe fase. Het wordt tijd om voor zichzelf te gaan zorgen, denken, geloven. ‘Ik ben anders dan jij! Het is niet meer zoals vroeger, jij bent ouderwets’, zeggen pubers tegen hun ouders! Het kind moet zichzelf gaan ‘afbakenen’ om los te komen van de intensieve band met z’n ouders. Er moet ruimte komen waarin het kind namens zichzelf in het leven gaat staan. En vanuit die vrijheid zal het zich in balans verbinden met de ouders. Want de band tussen ouders en hun kinderen is onverbrekelijk.

Ruimte geven
Op dit lastige kruispunt – waar nogal eens een aanrijding plaatsvindt – heeft het kind de hulp van het ouderteam hard nodig. Ouders kunnen hier effectief zorgen door het kind stap voor stap te begeleiden naar een vrij en zelfstandig leven. Ga, maar! Het is goed dat je een eigen mening krijgt, je mag anders denken dan wij. Natuurlijk ga jij het anders doen! Zo waren wij toch ook ten opzichte van onze ouders? Jij mag je eigen leven gaan inrichten. Daar waar jij verantwoordelijk kan zijn, geef ik je vrijheid. Ontwikkel je eigen gedachten goed in jouw leven! Helaas hadden vele ouders zelf ouders die dit niet stimuleerden. Zij riepen (bij wijze van spreken) naar hun kinderen: Houd rekening met mij! Zorg voor mij door het met mij eens te zijn, door trouw te blijven aan wat wij belangrijk vinden, door in jouw leven te bereiken wat wij willen dat jij bereikt, door te geloven wat wij geloven, door te vinden wat wij vinden! Je bent toch wel trouw aan wat wij jou geleerd hebben? Doe het ons niet aan dat je het anders gaat doen! Zo doen wij dat niet in onze familie; dat past niet bij ons! Dat is geen partner die bij jou past!
De strijd en de chaos op de kruising kunnen groot worden. En veel mensen hebben zich moeten losworstelen van de knellende loyaliteitsbanden met hun ouders, teneinde loyaal aan zichzelf te kunnen worden.

Fundament voor horizontale relaties
Waarom is deze loyaliteitsstrijd zo van belang? In het laatste boek dat ik heb geschreven over dit thema heb ik de stelling geponeerd: ‘het gezin van herkomst is de matrix voor je volwassen leven’. Dit boek kreeg de titel Op schouders van ouders mee. Ieder mens staat op de schouders van zijn of haar ouders. Tussen de ouders en het kind worden de patronen voor de toekomst bepaald. Mag ik trouw zijn aan mijzelf, ook als ik anders ben dan jullie? Als dat als een sterk fundament in mijn leven mag groeien, kan ik later ook trouw zijn in mijn horizontale relaties. Dat zijn de relaties die ik zelf kies in mijn leven. Ik heb in mijn praktijk veel te maken met mensen die niet trouw konden zijn in hun huwelijk. En waar lag vaak de oorzaak? In de ontrouw aan zichzelf. Ze verloren de trouw aan zichzelf, waardoor ze uiteindelijk op cruciale momenten niet trouw konden zijn aan de ander! Want de eerste kruising van de loyaliteitswegen is niet de laatste. In het leven van iedere volwassene duiken geregeld nieuwe kruisingen op, waar voorrangsregels bepalen hoe de zorg verdeeld moet worden. Zorgen voor jezelf, zorgen voor de ander, zorgen voor je ouders, zorgen voor je kinderen, zorgen voor je vrienden, collega’s, de armen en zieken… Allemaal heel mooi, maar zorg nooit ten koste van jezelf! Want als je jezelf gaat weggeven, komt er een dag dat je de zorg voor de ander niet meer kunt volhouden. En dan heb je een crisis in je leven!

Ontrouw aan jezelf
Als mensen vreemdgaan, is het grootste onrecht hierin dat ze niet trouw zijn aan zichzelf. ‘Past dit bij jou?’, vraag ik vaak aan mannen die mij vertellen dat ze een buitenechtelijke relatie zijn aangegaan. Na een aantal gesprekken en diep nadenken komen ze er altijd achter dat ze in hun handelwijze absoluut niet trouw waren aan zichzelf. En dat dit onrecht vaak al in hun puberteit in hun leven was gekomen. Natuurlijk is het verdriet en de schok voor de partner ook groot. Maar hoewel het nooit zo ervaren wordt, ligt het zwaartepunt van de pijn toch bij de persoon die vreemdging. Voor diegene is er een nieuwe weg te gaan: de rouw verwerken, leren trouw te zijn aan zichzelf, en leren wat passend geven is. Passend zorgen voor de ander, zonder dat het ten koste gaat van de zorg voor jezelf. Een levenskunst die je zou moeten leren in de trouwcursus! Ik ben er vast van overtuigd dat, als we teruggaan naar de basis van trouw in het leven, de echtscheidingscijfers positief zouden veranderen. In vele huwelijken zijn partners als ouders voor elkaar gaan zorgen. Ze verliezen zichzelf in de zorg voor de ander – logisch dat je dan een huwelijksprobleem krijgt! Deze ongepaste zorg is vaak het begin van het einde. Het is veel gezonder dat partners tegen elkaar durven zeggen: dit wil ik niet voor jou zijn. Jij moet zelf in het leven kunnen staan. Als je een moeder van je man wordt, of een vader van je vrouw, is het niet verwonderlijk dat je een seksueel probleem in je huwelijk krijgt. Ook deze problemen zijn vaak het gevolg van ongepaste zorgpatronen.

Voor veel mensen is het een verademing om te leren trouw te zijn aan zichzelf. Een prachtig principe! Je kunt niet iedereen altijd gelukkig maken. Dat is ook niet jouw verantwoordelijkheid. Mensen moeten leren elkaar tot steun te zijn, maar nood die er is soms ook te laten liggen. Ik krijg het altijd een beetje benauwd als mensen tegen elkaar zeggen: jij moet mij gelukkig maken. Ik denk niet dat dit een goed uitgangspunt is. Ik kan zelf gelukkig zijn, en mijn vrouw heeft daar in de afgelopen 26 jaar van ons huwelijk iets extra’s aan toegevoegd. Het leven blijft een proces. Daarin moet ieder mens leren de juiste prioriteiten te stellen en steeds opnieuw terug te keren naar de basis van het leven: trouw zijn aan jezelf!



Januari 2010

Je gevoelens de baas zijn
Door Hans Groeneboer

Boosheid, angst, onzekerheid en jaloezie.

Elk mens heeft gevoelens. Deze gevoelens kunnen een heel dominant aanwezig zijn en het je soms heel moeilijk maken. ‘Ik voel me niet goed’, ‘Ik worstel met mijn gevoel’, ‘Ik word gek van jaloezie’. Zo maar een greep uit gevoelens, die je hele dag kunnen bepalen.. Vooral omdat deze gevoelens ons niet helpen in het basisdoel van ons leven. Het basis doel is gelukkig zijn! Dat is iets, waar ieder mens naar verlangt. En dit gelukkig zijn heeft vaak alles te maken hebben met hoe we ons voelen. Gevoelens van angst, boosheid en jaloezie, doen een regelrechte aanslag op ons geluksgevoel. Dit maakt dat we, naast het doel dat we onbewust hebben in het streven naar geluk, een ander doel hebben. En dat is overleven. Hoe kun je overleven in situaties waarin je niet gelukkig ben? Wat kun je doen om je gevoelens de baas te blijven? Wat is nodig om te overleven en hoe kun je streven naar nieuw geluk? Een belangrijke vraag, waar zeker geen eenvoudig antwoord op te geven valt. Geen enkel boek, artikel of interview kan een volledige oplossing bieden aan uw persoonlijke, emotionele problemen. Elk mens is uniek en de gevoelens kunnen een vrucht zijn van iemands persoonlijkheid, van de manier waarop wordt gedacht, maar ook kan het zetelen in de genetische structuur. Mijn uitgangspunt in de therapie, is werken aan kwaliteit. Mensen kunnen door veranderingsprocessen heen gaan. Je kunt leren om op een andere manier om te gaan met je gevoelens. Leren ‘nieuwe gedachten’ te ontwikkelen en leren om daar de baas over te worden. Een belangrijke ontwikkeling voor onze overleving strategie.

Wat voor veel mensen werkt, is als we hen helpen zich bewust te worden van bepaalde gevoelens. Gevoelens leren ontdekken, leren om er woorden aan geven, helpt om gevoelens te uiten. Dat is vaak een eerste belangrijke stap. Gevoelens moet je kunnen 'delen', daar moet je met mensen waar je vertrouwen in hebt, over kunnen praten. We leven allemaal met een aantal 'patronen', die ons helpen om te overleven. Het eerste patroon is het waarnemen. We nemen allemaal waar, door te kijken, te proeven, voelen, ruiken en te horen. Daarnaast hebben we te maken met onze gevoelens: liefde, angst, schuld, depressie enzovoort. Op de derde plaats hebben we het vermogen om te handelen: eten, lopen, zwemmen, autorijden, fietsen, sporten enz. En op de vierde plaats, en dat is wat ons als mensen uniek maakt, hebben we het vermogen om te redeneren. Je kunt dingen veronderstellen, je kunt je dingen inbeelden, je kunt gedachten ontwikkelen, conclusies trekken en een mening vormen. Het je bewust worden van deze processen, kan enorm helpen. Want het beïnvloeden en leren gebruik te maken van deze processen, kan een belangrijke bijdrage leveren in ons streven naar geluk. ‘Bewust worden’ is het begin van de verandering!

Mensen moeten leren om hun eigen gevoelens te respecteren en leren om gevoelens een plaats te geven in hun leven. Je mag wel voelen wat je voelt, maar welke plaats geef je het gevoel? Het gevoel is slechts een van de vier basisprocessen en mag daarom niet altijd domineren. Het werken aan balans is van groot belang. Handel je vanuit je gevoel of ben jij zelf de baas in de keuzes die je maakt? Accepteer je dat je bepaalde gevoelens hebt en kun je vervolgens leren om te handelen vanuit gezond verstand en met een krachtige wil? Dit laatste is vaak een probleem. Hoe kan ik mijn wil krachtiger maken en leren dat ik mijn gevoelens de baas kan zijn? ‘De baas’ zijn betekent niet dat je je gevoelens moet ontkennen, je mag je gevoelens erkennen en vervolgens zelf beslissen hoe je wilt handelen. Het ontkennen van gevoelens is onverstandig. Weg gestopte gevoelens vormen nieuwe gevoelens, die zich vaak uiten in angsten, boosheid of schuldgevoelens. Deze gevoelens kunnen zo overheersend worden dat ze niet meer te controleren zijn. Voor veel mensen worden deze gevoelens als een gevangenis waarin ze opgesloten raken. Uiteindelijk kunnen deze verborgen gevoelens zich gaan manifesteren in allerlei extreme vormen, zoals zelfvernietiging, depressie, cynisme en maar ook in allerlei verslavingen. Ook seksuele problemen komen vaak voort uit het opkroppen en ontkennen van gevoelens.

Ik vergelijk het gevoel en de wil vaak met een auto en een caravan. Een auto is gemaakt om de caravan te trekken. Als we de caravan voor de auto gaan zetten, dan zullen we veel energie verliezen en uiteindelijk niet ver komen. Zo is het ook met onze emoties. De emoties zijn gemaakt om als het ware achter de wil aan te komen. Dus, zet je wil en je verstand voorop en je emotie en gevoelens zullen op den duur (moeten) gaan volgen. Veel mensen leven, wanneer zij iets moeten ondernemen, met het idee: ‘Ik voel me niet goed, dus ik doe het niet’. Ik denk dat het niet verstandig is om het gevoel zo’n belangrijke plaats te geven. Je zult ook de kracht moeten ontwikkelen om in bepaalde situaties te kunnen zeggen: ‘Ik heb geen zin, maar ik doe het toch, want dit is voor mij belangrijk’.

Soms moet je ook aanvaarden dat je bepaalde gevoelens hebt, waar je op dat moment niet tegen kunt vechten. Bij voorbeeld ‘angst’. Angst is een gevoel dat vaak te maken heeft met onmacht. Ook boosheid komt vaak voort uit het onvermogen om je te kunnen uiten. Of de onmacht die je kunt voelen omdat je die ander niet zodanig kunt sturen zoals jij dat zou willen. Deze onmacht en angst komen vaak voort uit het feit dat je alles onder controle wilt hebben. Controle hebben, is dan de 'veiligheid' in je leven. En het leven is lang niet altijd te controleren! Veiligheid in jezelf vinden, kan je helpen in een onveilige wereld te staan en toch gelukkig te kunnen zijn. Als je niet veilig bent in jezelf en gaat proberen om de wereld om je heen veilig te maken, zul je het heel moeilijk hebben in het leven. Er zijn zoveel aspecten in het leven waar je geen controle over kunt hebben, je wereld zal nooit veilig worden.

In de Rationele Emotieve Therapie (RET A. Ellis 1961), wordt aangetoond dat emoties en cognitie in belangrijke mate samenhang hebben. Deze therapeutische richting gaat er van uit dat gevoelens een belangrijke vrucht zijn van onze denkpatronen. Het ‘bewust’ worden van ons denken en het ontwikkelen van nieuwe denkpatronen, kan ons helpen nieuwe gevoelens te ontwikkelen. We gebruiken hiervoor de vier ‘G’s’, om mensen te helpen de baas te worden over bepaalde emoties, of om ze zelfs nieuwe gevoelens te ontwikkelen. De eerste G is de gebeurtenis. Er is een bepaalde gebeurtenis waarover u een bepaalde gedachte heeft. Uw auto gaat kapot. Als u leefde met de gedachte dat uw auto nooit kapot kan gaan en u altijd overal op tijd kunt zijn, geeft deze gebeurtenis u een heel vervelend gevoel. Want de gedachte, ‘Dat kan mij niet overkomen’, geeft vervolgens het gevoel van boosheid of machteloosheid, omdat het toch gebeurd en u het leven niet meer onder controle hebt. Vervolgens komt de vierde G en dat de G van gedrag. Uw gedrag zal bepaald worden door uw gevoel. U belt boos uw garagehouder op, scheldt hem misschien wel uit of anders de mensen die bij u in de auto zitten. Uw veilige wereld is ingestort. U hebt het niet meer onder controle! U zou uzelf kunnen helpen door nieuwe gedachten te ontwikkelen. Bijvoorbeeld de gedachte dat u zich goed kunt voorbereiden om op tijd te zijn, maar dat er altijd externe factoren kunnen zijn die u belemmeren op tijd te komen. ‘Dit is overmacht en dat moet ik aanvaarden. Als dit gebeurd kan ik altijd bellen, sorry, er is een probleem ik kom wat later. Ik kan niet altijd alles onder controle hebben’. Deze gedachtegang kan u helpen niet in uw onmacht te komen maar ontspannen te blijven in elke situatie. Dat is natuurlijk een utopie, ieder mens heeft te maken met zijn macht en onmacht, maar ik kan u vertellen dat het wel een groot effect heeft, wanneer u nieuwe gedachten kunt ontwikkelen. Gedachten veranderen doe je echter niet zomaar. Het zijn langdurige processen die soms veel tijd, zelfs maanden in beslag kunnen nemen. U hebt een leven lang met bepaalde gedachten geleefd. Deze zijn al geprogrammeerd door uw ouders in uw vroege jeugd. Vaak ook weer onbewust en overgedragen door hun ouders. Ik kan soms schrikken van de reacties van mijn zonen op bepaalde situaties, omdat die vaak zo enorm op die van mij lijken. Als ouders moeten we ons realiseren dat we grote invloed hebben op de gedachte patronen van onze kinderen. Ik heb mijn zonen geleerd om problemen in hun leven ‘avontuurtjes’ te noemen. Als er een probleem is dan zeggen we tegen elkaar, we hebben weer een avontuur te overwinnen mannen. Dat helpt om niet geblokkeerd te raken, maar om een weg te zoeken om uit het probleem te komen.

Een andere belangrijke invalshoek in het de baas zijn over je gevoelens, vinden we in de contextuele wetenschap. In deze wetenschap gaat men er vanuit dat veel van je gevoelens ook afgestemd zijn op de mogelijkheden en onmogelijkheden van je ouders. Ieder kind leeft bewust of onbewust, met het verlangen dat zijn of haar ouders gelukkig zijn. Vanuit de loyaliteit naar de ouders, houdt een kind onbewust rekening met de gevoelens van zijn of haar ouders. Zo had ik eens een vrouw in therapie, die haar leven lang tegen haar omgeving zei, “Ik wil niet dat je me aanraakt, ik hou niet van knuffelen en van dat kleffe gedoe” De achtergrond van deze gedachte was dat zij opgroeide bij een moeder die zich emotioneel niet kon uiten. Ze had in haar vroege jeugd enkele ernstige trauma’s meegemaakt, die niet waren verwerkt en had, om te overleven, haar gevoel afgesloten. Daardoor kon ze voor haar dochter geen ‘knuffelmoeder’ zijn. Ze ‘was’ er altijd, ze wilde alles voor haar dochter doen, maar vooral niet ‘klef’ zijn! Zo, ontwikkelde de dochter een patroon in haar leven waardoor, ze haar moeder ‘ontschuldigde’ en hielp haar juist om met haar onmacht om te gaan. ‘Je hoeft mij niet te knuffelen, ik hou daar niet van’. Veel van deze patronen kom ik ook tegen bij mensen die in hun vroege jeugd een vader of moeder verloren hebben. Het verdriet was zo groot, dat zij gingen zorgen voor de alleenstaande ouder door niet verdrietig te zijn. Vader is al zo verdrietig over de dood van moeder, laat ik maar voor hem zorgen door niet verdrietig te zijn. Zo kunnen kinderen patronen ontwikkelen die hen belemmeren in het uiten van hun gevoelens. Deze opgekropte gevoelens kunnen, later in hun leven, voor grote problemen gaan zorgen.

‘De baas worden over mijn gevoel’, geen makkelijke opdracht, maar wel een hele belangrijke! Door ermee bezig te zijn en te proberen je bewust te worden, kunnen we iedere dag werken aan een klus die misschien een leven lang kan duren. Maar we helpen onszelf en de komende generaties om gevoelens een gezonde plaats te geven in ons leven!

Communicatie, toch maar een training volgen bij Koinonia?
Door Anne Groeneboer- van der Vlist

Op een dag, ik werkte als paraveterinaire in een kliniek, kwam er een meneer aan de balie.
Waar zijn wieg heeft gestaan weet ik niet, maar het is beslist in een zonnig warm land geweest. Het was zeg maar geen Zeeuw of Fries. En zijn voorouders zijn beslist niet hierheen komen lopen.
Een collega van mij stond hem te woord en meneer vertelde haar dat zijn konijn was weggelopen.
De bezorgdheid was van zijn gezicht af te lezen en mijn collega schonk hem al haar warmte en meegevoel.
Ik was verbaasd: ik had nooit gedacht dat ook niet-Nederlanders zo dol konden zijn op een konijn.
Daardoor gedreven meende ik me er mee te moeten bemoeien.
Terwijl mijn collega het registratieboekje voor vermiste dieren pakte om alles te noteren, flapte ik eruit: “Ik denk dat dit konijn het hazenpad heeft gekozen”.
Meneer veerde op en greep onmiddellijk naar zijn notitieblok en pen en vroeg hoopvol:
“ Het Hazenpad….waar kan ik het Hazenpad vinden?”

Toen heb ik de beslissing genomen om een cursus communicatie bij Koinonia te gaan volgen!